کاغذ دیواری های پی وی سی قدیمی (پلی وینیل کلراید). پوششهایی بادوام و قابل شستشو هستند که طراحی داخلی را از دهه 1960 تا 1980 تعریف کردند. در حالی که آنها زیبایی یکپارچهسازی با سیستمعامل متمایز ارائه می دهند، حذف و نوسازی آنها به دلیل ماهیت غیر متخلخل و استفاده تاریخی بالقوه از مواد پشتیبان خطرناک، نیازمند پروتکل های خاصی است. نتیجه حیاتی برای صاحبان خانه این است که کاغذ دیواری پی وی سی دست نخورده به طور کلی ایمن است اما فرآیندهای حذف باید آزبست بالقوه را در چسب ها یا کاغذهای پشتی نصب شده قبل از سال 1980 در نظر بگیرند. مدیریت موفقیت آمیز شامل آزمایش مواد خطرناک، استفاده از بخار یا بره کننده های شیمیایی طراحی شده برای وینیل و اطمینان از تهویه مناسب در طول نوسازی است.
درک ساخت کاغذ دیواری پی وی سی قدیمی برای جابجایی مناسب ضروری است. این کاغذ دیواری ها معمولاً از دو لایه تشکیل شده اند: یک لایه پشتی پارچه یا کاغذ و یک لایه رویی از وینیل پلاستیکی چاپ شده. این ساختار آنها را نسبت به کاغذ دیواری های کاغذی سنتی به میزان قابل توجهی در برابر رطوبت و سایش مقاوم تر می کند.
شما می توانید کاغذ دیواری پی وی سی را با براقی جزئی و بافت پلاستیک مانند آن تشخیص دهید. برخلاف کاغذ که آب را به سرعت جذب می کند، PVC آن را دفع می کند. یک آزمایش ساده شامل قرار دادن یک قطره آب در یک منطقه غیر قابل مشاهده است. اگر به جای خیساندن مهرهها، به احتمال زیاد روکش وینیل یا وینیل جامد است. الگوهای رایج از آن دوران شامل اشکال هندسی، دانههای چوب مصنوعی، و روکشهای بافتی مانند آناگلیپتا است که برای پنهان کردن عیوب دیوارها محبوب بودند.
مزیت اصلی کاغذ دیواری پی وی سی قدیمی ماندگاری آن است. بسیاری از تاسیسات مربوط به دهه 1970 امروزه دست نخورده باقی مانده اند زیرا لایه وینیل رنگدانه را از محو شدن UV و سایش فیزیکی محافظت می کند. با این حال، این دوام در حین برداشتن به یک تعهد تبدیل می شود، زیرا لایه ضد آب مانع از رسیدن نوارهای آب بر پایه استاندارد به چسب پشت کاغذ می شود.
مهم ترین خطر مرتبط با کاغذ دیواری های قدیمی خود وینیل نیست، بلکه موادی است که در تولید و نصب آن قبل از دهه 1980 استفاده می شد. مالکان خانه باید قبل از اقدام به تخریب یا شنزنی احتیاط کنند.
| جزء | دوره ریسک | نوع خطر | اقدام لازم است |
|---|---|---|---|
| کاغذ پشتیبان | قبل از 1980 | الیاف آزبست | تست حرفه ای مورد نیاز است |
| چسب / ماستیک | قبل از 1985 | آزبست یا VOCs | اجتناب از سنباده زدن؛ فقط حذف مرطوب |
| لایه وینیل | همه دوران ها | گاز کلر در صورت سوختن | هرگز ضایعات را بسوزانید |
اگر خانه شما قبل از سال 1980 ساخته یا بازسازی شده است، بسیار مهم است تست آزبست قبل از تراشیدن یا سنباده زدن آزبست معمولاً برای استحکام و مقاومت در برابر آتش به کاغذهای پشتی و چسب ها اضافه می شد. ایجاد اختلال در این مواد بدون مهار مناسب می تواند الیاف مضر را در هوا آزاد کند. اگر آزمایشات مثبت بود، یک متخصص کاهش صلاحیت تایید شده استخدام کنید.
حذف کاغذ دیواری پی وی سی قدیمی چالش برانگیز است زیرا لایه وینیل به عنوان مانعی در برابر رطوبت عمل می کند. استفاده از آب استاندارد به سادگی از سطح خارج می شود. برای برداشتن موفقیت آمیز این پوشش ها، باید لایه وینیل را بشکنید یا از گرما برای نرم کردن چسب استفاده کنید.
موثرترین روش DIY شامل استفاده از ابزار امتیازدهی برای ایجاد سوراخ های کوچک در سطح وینیل است. این اجازه می دهد تا بخار یا آب به لایه چسب نفوذ کند. برای جلوگیری از آسیب رساندن به دیوار خشک زیر، از یک کاغذ دیواری به آرامی استفاده کنید. پس از امتیاز دهی، کاغذ دیواری استیم را برای جدا کردن آن اعمال کنید 15-20 ثانیه در هر بخش . گرما و رطوبت خمیر قدیمی را دوباره فعال می کند و به شما امکان می دهد کاغذ را با یک چاقوی بتونه خراش دهید.
برای مناطقی که بخار غیرعملی است، رقیق کننده های شیمیایی حاوی سورفکتانت ها می توانند موثر باشند. به دنبال محصولاتی باشید که به طور خاص برای کاغذ دیواری های "وینیل" یا "قابل شستشو" برچسب گذاری شده اند. محلول را به طور سخاوتمندانه روی سطح خط خورده بمالید و بگذارید حداقل خیس بخورد 20 دقیقه . در صورت لزوم مجددا درخواست دهید. هنگام استفاده از پاک کننده های شیمیایی، همیشه دستکش بپوشید و از تهویه مناسب اطمینان حاصل کنید، زیرا چسب های قدیمی ممکن است در هنگام حل شدن، ترکیبات آلی فرار (VOCs) را آزاد کنند.
اگر کاغذ دیواری پی وی سی قدیمی در شرایط خوبی باشد، بازسازی اغلب گزینه بهتری نسبت به حذف است. حفظ ویژگی های اصلی اواسط قرن می تواند ارزش تاریخی و جذابیت زیبایی شناختی یک ملک را افزایش دهد. تمیز کردن مناسب می تواند رنگ ها را احیا کند و چندین دهه کثیفی انباشته شده را از بین ببرد.